De 90-jarige Agatha Bock is tegelijk breekbaar en ijzersterk. Ze woont nog steeds in haar eentje op de familieboerderij in het Canadese Manitoba. Ze heeft geen stromend water, geen telefoon, geen rijbewijs. Ze leeft solitair, maar voelt zich niet eenzaam. Er is veel te doen in de uitgestrekte tuinen waar ze zaait en oogst, van aardappelen tot aardbeien en meloenen.

Agatha’s dagelijkse rituelen vormen een sterk contrast met het moderne leven. Te midden van veel groen vertelt ze op haar nuchtere manier over haar dagelijkse leven, maar ook de dood van haar zus of aanbidders waar ze niets van moest weten. Ze ziet het leven als een voorrecht, al is het niet altijd makkelijk. Haar dagelijkse leven bestaat uit dingen maken – zoals vele generaties voor haar dat deden.

Multidisciplinair kunstenaar en Agatha’s nichtje Amalie Atkins filmde zes jaar lang en met een kleine vrouwelijke crew de ambachtelijke wereld van haar tante die leeft volgens de kalender van de natuur. Dit wondermooie portret over een vergeten levensstijl werd gekozen tot beste Canadese documentaire op het prestigieuze filmfestival Hot Docs.