De voorstelling ontvouwt zich als een spel, met een onverwachte wending. Door het grillige draaien van een bingomachine krijgt een select deel van het publiek de kans om deel te nemen aan een loterij waarbij de prijzen geen materiële bezittingen zijn, maar juist gebaren van zorg. Ondertussen wordt het andere deel van het publiek naar de coulissen geleid, waar ze de rol van ‘verzorgers’ voor de loterijdeelnemers toebedeeld krijgen. Terwijl de bingomachine draait en de nummers worden getrokken, komen er momenten van confrontatie naar boven. En aan de andere kant, naarmate de verantwoordelijkheden toenemen, vindt er een soortgelijk proces van introspectie plaats bij degenen die verzorgers zijn geworden. De voorstelling belicht de veelzijdige aard van zorgverlening en alle emoties die daarmee gepaard gaan, en biedt inzicht in de praktische en radicale intimiteit die ten grondslag ligt aan zorgwerk. Carehood brengt het publiek van bezinning naar actie en voert hen mee naar de kern van arbeid, zorgwerk en de ambivalente emoties die daarmee gepaard gaan.