I dream a highway is een hedendaagse dansvoorstelling met twee dansers over onze relatie tot toekomstige generaties en wat we hen als erfenis nalaten. Het plaatst het publiek in de positie van de toekomst, vanwaaruit het getuige is van archeo-choreografische overblijfselen van vier hedendaagse danschoreografieën die tussen 2004 en 2023 zijn gecreëerd. Elke dans fungeert als een erfenis uit het verleden en legt een ander maatschappelijk of politiek probleem bloot dat zich tot in de toekomst voortzet. De ene danser voert deze choreografische overblijfselen uit, terwijl de andere danser de toekomst belichaamt en de overblijfselen ontvangt als echo’s die door haar lichaam stromen.

I dream a highway is geïnspireerd op de woorden van Nora Chipaumire: “Voorouders leven in je botten, en zelfs als je de verbinding met hen bent kwijtgeraakt, zijn ze er nog steeds.” Als er voorouders in onze botten zitten, dan zullen wij ongetwijfeld in de botten van de toekomst leven. I dream a highway wil experimenteren met deze relationaliteit. Het biedt een landschap om je een relatie voor te stellen met datgene wat zowel buiten als binnen jezelf ligt.

In BUDA repeteren ze ter voorbereiding op hun komende voorstellingen. Op dit moment zijn ze bezig met het spelen, aanvoelen en opbouwen van de relatie tussen de danser uit 2026 en die uit de toekomst.

Nathaniel Moore

Nathaniel Moore is een in Brussel woonachtige danskunstenaar die zich bezighoudt met choreografie, performance en artistiek onderzoek. Van 2020 tot 2022 nam hij deel aan het artistieke onderzoeksprogramma a.pass, waar hij onderzoek deed naar geesten, speculatieve somatiek en sociale spookverschijnselen. Zijn performancewerk behandelt vaak thema’s als vervreemding, witheid, macht en kwetsbaarheid. Hij is resident bij Needcompany Mills en lid van de collectieve ruimte artist-Commons in Brussel.