Het project « …Vive la Dictature » onderzoekt instabiliteit, aarzeling en twijfel als choreografische motieven. Het gaat na hoe deze gevoelens tot uiting komen in een dansend lichaam en of de uitdrukking ervan een nieuwe vorm van esthetiek zal voortbrengen als reactie op een veranderende wereldorde.
De filosofische teksten La force du mou van Géraldine Mosna-Savoye en La passion de l’incertitude van Dorian Astor, samen met de Tang Ping-verzetsbeweging (Chinees voor plat liggen) onder jongere Chinese burgers tegen de wijdverbreide zelfuitbuiting op het werk, en het stripfiguur Gudetama uit Japan, dienen als inspirerende springplanken voor vragen rond het verwarde, wankele en weigerachtige lichaam.

Ze onderzoeken verschillende soorten toniciteit in het lichaam en bekijken hoe, wanneer en waarom we overschakelen van zacht naar hard, van leeg naar doelgericht, van slap naar geconcentreerd.
Ze vragen zich af of – en hoe – een gebrek aan stevigheid in het lichaam kan uitstralen in de ruimte, hoe het – tegen alle verwachtingen in – een vastberadenheid in beweging en richting kan overbrengen, die er heel anders uit kan zien, maar net zo indrukwekkend kan zijn als die van een stevig en doelgericht lichaam – misschien zelfs nog wel meer.

Lea Pischke (DE)

Lea Pischke, opgeleid in beeldende kunst, experimentele muziek, dans en choreografie, werkt op het snijvlak van somatische praktijk, bewegingsesthetiek en ruimtelijke politiek. Als performer en choreografe creëert ze voorstellingen en toert ze internationaal. Haar recente film MmOTHERS, een samenwerking met de Russisch-Franse componist Evgenii Lebedev, werd in 2025 vertoond bij Radio France. Ze is lid van het Mobile Ensemble en schrijfster bij het STREAM-collectief.

Antonio Carta (IT)

Antonio Carta is een multidisciplinaire performer die zijn opleiding heeft gevolgd aan SEAD Salzburg en DOCH Stockholm. Hij is actief op het gebied van dans, theater en zang en speelt een rol in Europese producties als performer en maker, waaronder hoofdrollen in hedendaags danstheater.