No.oN is een landschapsgedicht waarin klankpoëzie, stem, muziek en choreografie met elkaar verweven zijn. Het begon met het erkennen van ‘nee’ als antwoord en in te gaan tegen de idee dat we constant beschikbaar moeten zijn.

In plaats van te zoeken naar waarom we weigeren wat ons onderdrukt, of naar een alternatief voor die onderdrukking, onderzoekt Claire de weigering zelf. Voor haar lijkt het een vaag signaal: ‘Ik kan dat niet, mijn lichaam wil niet’. Bovendien onthult het impliciet een facet van het lichaam, het facet dat nee zegt: een facet dat naar voren komt wanneer het niet de opgelegde voorwaartse beweging volgt, wanneer het struikelt, wanneer het stottert. Met dat nee vertoont het lichaam geen afwijking, maar integendeel een heel eigen taal, een uitdrukking van ontkenning die altijd gekoppeld en verweven is met zijn meest gevierde tegenpool: de stroom, de ononderbroken voorwaartse beweging, het stromen.

Claire Huber (FR/BE)

Claire Huber ontwikkelt vormen op het snijvlak van stem, poëtische tekst, geluid en beweging. Ze is geïnteresseerd in vraagstukken rond de muzikaliteit van de gesproken stem, prosodie en ritme in hun ruimtelijke, fysieke en klankmatige dimensies, evenals in hedendaagse vormen van oraliteit die via verschillende talen worden verkend. Ze vertaalt ook poëzie en organiseert workshops over luisteren en compositie en geluidsdramaturgie.