Latifa Laâbissi is danseres en choreograaf. Het werk van Latifa Laâbissi mengt genres, reflecteert op en herdefinieert formats, en streeft ernaar om op het podium meerdere offstage perspectieven te brengen waarin verhalen, figuren en stemmen worden geplaatst en uitgelicht. Haar gebruik van de stem en van het gezicht als vehikel voor de status van de minderheid en de accenten werd onlosmakelijk verbonden met haar dansbeweging in Self portrait camouflage (2006) en Loredreamsong (2010). In het verlengde van haar reflectie over archieven creëerde ze Écran somnambule en La part du rite (2012), gebaseerd op de Duitse dans uit de jaren 1920. Haar laatste creatie, Pourvu qu’on ait l’ivresse (2016), in samenwerking met podium vormgever Nadia Lauro, produceert visioenen, landschappen en beelden waarin overdaad, monsterachtigheid, schoonheid, onzekerheid, het komische en de terreur naast elkaar bestaan.

Sinds 2011 is Latifa Laâbissi artistiek directeur van Extension Sauvage, een artistiek en educatief programma op het platteland van Frankrijk (Bretagne). In 2016 werd een monografie van haar volledige oeuvre gepubliceerd door Les Laboratoires d’Aubervilliers en Les presses du réel. Tot 2019 is Latifa Laâbissi geassocieerd kunstenaar bij CCN2, het Nationaal Choreografisch Centrum in Grenoble, en bij het kunstencentrum Le Triangle in Rennes.

Walid Ben Selim is een humanistische zanger, dichter en componist met een grote liefde voor Arabische poëzie. Hij is geboren in Casablanca en woont in Zuid-Frankrijk. Hij schrijft, dicht, componeert, zingt, rapt en bespeelt muziekinstrumenten als de guimbri, Arabische luit en piano en werkt graag samen met artiesten van diverse culturen, genres en disciplines.

In al zijn werk geeft Walid Ben Selim blijk van een groot maatschappelijk engagement en artistieke nieuwsgierigheid. Vanuit een stevige worteling in de cultuur en het literaire erfgoed van Noord-Afrika en het Midden-Oosten is hij altijd op zoek naar nieuwe muzikale avonturen.