In deze klassieker bezoekt Monsieur de hypermoderne villa van zijn zus en schoonbroer in de Parijse voorstad. Hij valt compleet uit de toon in het kille, luxueuze decor. Ook zijn 9-jarige neefje Gérard lijkt er ongelukkig. Hulot neemt de jongen mee naar een gezellige oude woonwijk waar hij ongestoord met zijn vriendjes kan spelen.

Op het einde van de film moet net die woonwijk plaats maken voor een nieuw kantorencomplex. Zo formuleert Tati kritiek op de veranderende maatschappij waarin decadentie en hebzucht de menselijke hang naar gezelligheid en behulpzaamheid dreigen te verdringen. Mon oncle is een echte Tati-klassieker met een aparte visuele humor, buitengewone futuristische decors en opvallende geluidseffecten. Een terechte winnaar van een Oscar voor Beste Buitenlandse Film!