El espíritu de la colmena was een sleutelmoment in de Spaanse cinema van de jaren 70 en geldt nog steeds als een meesterwerk van suggestieve vertelkunst en een allegorie over onschuld en repressie.
Als eerste grote horrorproductie van het land, bovendien de eerste gedraaid in het Engels, drukte de gelauwerde regisseur Narciso Ibáñez Serrador met La residencia zijn bloedige stempel op de Spaanse genrecinema.
In Mexico eind jaren 80 filmt de jonge Roberta haar familie: zeven vrouwen van drie generaties onder hetzelfde dak, in een huis dat gebukt gaat onder schulden.
Fernando is een rustige aardrijkskundeleraar wiens leven op zijn kop wordt gezet wanneer zijn vrouw, zonder uitleg, terugkeert naar haar geboorteland Servië.
Deze website maakt gebruik van cookies. Lees hier onze Cookie Policy.